Hani filmlerde olur ya.Yaranın merhemi kuş uçmaz kervan geçmez bir dağın ardındadır.Kime sorsan oraya giden geri dönmedi der.Ama en azından bilirsin oraya bir gidebilirsen,eğer başarabilirsen,ihtiyacın olan şeyi alacaksın ve derdin bitecek,mutlu olacaksın.Eğer ulaşamazsan da acıların son bulacak,bir başka diyara merhaba diyeceksin.Keşke benim derdimin dermanı o dağın ardında olsaydı.Keşke bir yolu olsaydı.En azından çabalardım,ter dökerdim,bir amacım olurdu.Ama yok işte ne sana giden bir yol var.Ne de senin bana gelme ihtimalin.
Sana aşık oldum ben evet.Bunu senin bilmeye hakkın vardı,benimde söylemeye.Sen bir rüyanın başkahramanısın.Bu yüzden ben hiç benimle olacağını düşünmedim zaten.Rüyalarımdan çıkıp gerçek hayata geldiğini düşünemedim.Gel sevgili olalım mı dedim ben sana.Ben sadece seni sevdiğimi bil istedim.Hakikat buydu,oyun oynamak istemedim.Bu bir teklif değil itiraftı.Ama sen bakışınla ,konuşmanla bana beni sevmediğini ima etmeye çalıştın.En başında başardın.Anlamadığımı sandın ama ben anladım.Gözlerine baktığımda gördüm soğukluğunu,ama nafile.Biraz daha rüya göreyim istedim.Çok şey mi istemişim.
Her gece gördüm seni rüyamda.Öyle gerçektin ki, uzansam dokunurum sanardım.Uyanana kadar beni sevdiğine inanırdım.Birçok kez aynı rüyayı gördüm.Bir şöminenin başında, karanlıkta, başını omzuma yaslıyorsun.Uykun gelmiş,kelimeler ağzından yuvarlanarak çıkıyor.Belli belirsiz sözcüklerin arasında seni seviyorum kısmını ayırt edebiliyorum.Ateş sönüyor sonra.İkimizde karanlığa teslim oluyoruz.O kanepede uyuyakalıyoruz.
Ama rüyalar biter.Sabah güneşi yüzüne vurur,yada bir ses kulağına gelir uyanırsın.Bir hayatın olduğunu,sorumlulukların olduğunu hatırlarsın.Bazen zordur uyanmak.Sadece mecbur olduğundan yaptığın işleri yapmak için kalkarsın.İsteksiz,homurdanarak açarsın gözlerini.Fakat hayatta yürümeyene yer yoktur.Yolda kalanı götürecek gönüllü yoktur.Herkes kendi yolunda yürümeye mecburdur.Tüm bunları hatırladıkça uyanırsın.Kalkar ve hayatına devam edersin.
Benim uykum biraz ağırmış bunu farkettim.İnsanlar kulağıma bağırdı ben yine açamadım gözlerimi.Sığındım bir kuytu köşeye ,o güneşi göremedim.Hayat ayaklarımın altından akıp gitmiş.Zaman acımamış yine,akrep yelkovan umursamamış halimi.Zaten kime acımış ki zaman, bana acısın.En fenası ona güvenmem gerekiyor şimdi.Çevrem onun beni kurtaracağını söyleyen insanlarla dolu.Alışmak zorundayım.Alışmaya inanmasam da…
Evet güzel gözlü kız.Aradığın beyaz atlı prens ben değilim.Sevgimden başka verebileceğim bir şey yok benim. Onuda sen istemezsin.Bir gün elbet unuturum seni.Ama o gün bu gün değil belli ki.O gün gelene kadar aşık olduğumu söyleyen yanım susmayacak.Ben o sevgisini belli etmeyenlerden değilim.En yüksek tepelere çıkar haykırırım seni sevdiğimi.Zaten ömrüm boyunca uygulayamadım o kızlara ilgini fazla belli etme nasihatlerini…
Bu kadar yazıyı okur musun bilmem.Ama okuduysan anlamışsındır.Senin yerin ayrı artık bende.Kalbimin bir köşesinde kalacak adın.Çağıran olmadıkça orada kalacak sana olan sevgim.Belki sesi azalır,belki rahat bırakır beni biraz.Bende bir soluklanırım.
5-10 sene sonra rastlarsan bana göreceksin.Gönül yarası kapanmaz.Hep izi kalır biryerde,bir daha dokunursan ilk günkü gibi kanar durur,engel olamazsın.
Sana yalan söylemedim ,söylemeyeceğim.Dünyanın en mutlu insanı da olsan seni başkasıyla el ele gördüğümde yıkılacağım.Sevdiğim mutlu ben de mutluyum diyemeyeceğim.Ama umarım hayatın boyunca mutlu olursun.İçimi huzura erdiren güzel bakışın,gülüşün için Allah’a ,ufakta olsa yollarımızı kesiştirdiği için kaderime teşekkür ediyorum.
Sen benim sevgilim olmayacaksın, sevdiğim kalacaksın.Kaderim böyle yazılmış,ne yapayım.Hayat devam ediyor.Ben bundan sonra bana layık görülen rolümü oynamak zorundayım.Zaten hayatı hep bir tiyatro sahnesine benzetmişimdir.Herşeyi unutup,sana arkadaşı gibi bakan adamı oynayacağım.Ne kadar başarılı olurum bilinmez.Ama elimden gelenin en iyisini yapacağıma şüphen olmasın.Oyun başlıyor şimdi..
Sahnede görüşmek üzere…
Yada dövsem mi lan ben.Ağzını burnunu kırsam.
Napcam ben ya :(
Bunu neden yaptığımı bilmiyorum.Ama bunları kitap haline getirip ona vereceğim.Paylaştığım şeyler yazdıklarımdan alıntı.Okuyan herkese teşekkürler.
Bende diğer insanlar gibi yaşadıklarımı bir dram filmine dönüştürüyordum farkında olmadan.Filmler abartır hayatı.Sevdiğin olmadan da yaşarsın elbet.O seni sevmesede yaşarsın.Yine güneş doğudan doğup batıdan batar,sabahın erken saatlerinde kimileri yeni uykuya yatarken kimileri ekmek parasının derdine düşer,aynı anda birileri doğum gününü kutlar,birileri ölen yakını için yas tutar.Böyledir dünya.Sen dursanda o durmaz.Daha kötüsü fazla inat edersen seni de savurur rüzgarında. Hepimiz biliriz bunları,biliriz de söyleyemeyiz.Bencildir insanoğlu,hep mutlu olmayı en çok ben hakediyorum der durur.Onu mutlu edeni kaybetmek istemez.Kim ister ki sevgisiz,aşksız yaşamayı.Acı çekeriz,ağlarız bazen ama sevgisiz geçmez hayat.Hepimiz sevdiğimize bu yüzden bağımlı kalırız.Ben de bir bağımlıydım.Beni mutlu eden yüzümü güldüren o cennetin suretine aşık oldum.Onu göremediğimde fotoğraflarıyla hasret giderir,adına yazılan şarkıları dinler oldum.Eroin almak gibiydi onu sevmek.O anı mutlu geçirmek,mutlu olmak için kendimi yok etmeyi,sonrasında acı çekmeyi göze aldım.Sonu bellidir böyle aşkların.Vakit erkenken dönemediğin için sonunda en büyük acıyı sen çekersin.Kansere yakalanmış gibisindir.Tedavisi yoktur bunun, ama tüm çevren senin içindeki zararlı olanları öldürerek seni yaşatabileceklerini söylerler.Öldürseler de yaşayacağın kesin değildir.Belki bir süre sonra tekrar aynı hastalığa kapılabilirsin.Böyledir aşk.Çaresiz kalır bile bile ölüme gidersin.
Bu hikaye benimle başlamadı,benimle de bitmeyecek.Tüm olanlar bir cam kafesin içinde benim etkileyemeyeceğim bir şekilde olup bitecek.Bense o camı her seferinde göremeyen içeri girmeye çalışan aptal insan olacağım.Her çarpışımda canım yanacak ama nafile.Gözyaşım bir damla sudan farksız,canımın yanması değersiz.Ne yaparsam yapayım benim için her yol acı verecek görebiliyorum.Ondan uzaklaşırsam kendimi daha kötü hissederek aklımda kalan son halini içimde büyüteceğim.Nereye giderse gitsin,kaybolmayacak,unutulmayacak.Onu içimde besleyen aşık olunacak kız yapan benim.
Tüm olanlara rağmen her gece rüyama girsin diye adına yazılan şarkıları dinleyip fotoğraflarına bakıyorum.Kimileri için dalga konusu olan beni anca rüyanda görürsün lafı benim için altın değerinde.Aklımdan çıkmasına izin veremiyorum,uyurken bile içimde kalsın istiyorum..Kim olduğumu çokdan unuttum ,bambaşka birisiyim onun yanında.O hep bana karşı buz gibi olsada soğukluğu içimdeki yangını söndürmeye yetmeyecek biliyorum.
Anonim sordu: Ben sevgilin olurum.
Benim sevgilim de olsa olsa anonim olur :(.Yanlış anlama anonim seni de severim ama bi yüzün olsaydı iyiydi :(
Bizler aşkı çok yanlış tanıdık.Yapmacık hitaplarla birbirlerine sevgili diyen ,tek amaçları yanlarında gezdirecek bir partner bulmak olan insanlarla aynı ortamlarda yaşadık.Onların makyajlı ilişkilerini hayranlıkla izledik.Kimse maskelerin ardındakini umursamadı.Bizler televizyon çocuklarıyız.Gördüklerimizin doğruluğunu ve yanlışlığını sorgulamadan inandık , güzel insanlara aşık olmayı meziyet sandık. Kalplerimiz soğukken ,güzel yüzlerin içimizi ısıtmasını bekledik.Aşk eskiden bir itiraftı, şimdilerde ise biz ona çıkma teklifi diyoruz.Sevgililerimiz kız arkadaş,boyfriend adını aldı.Basitleşti her şey,kolaylaştı.Keşke farklı olsaydı diyorum bazen.Ama artık hiçbir şeyi değiştirmeye gücü yetmeyecek kimsenin.
Hepimizin yaptığı saçmalıklar aynıymış lan.Annelerimizin davranışları aynıymış,korkularımız aynıymış.Sevinçlerimiz aynıymış.Kardeş gibiymişiz hepimiz çok benzer hayatlar yaşamışız.
Bu beni korkutuyor ve bu iyi değil.